Άρθρα

Προβλήματα υγιείας σε Παιδιά & Εφήβους

Κατηγορία: Ορμονικές διαταραχές
Δημοσιεύτηκε στις Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2014 11:38
Γράφτηκε από τον/την Super User
Εμφανίσεις: 3835

ΠΡΩΙΜΗ ΕΦΗΒΕΙΑ

Φυσιολογικά η εφηβεία εμφανίζεται στα κορίτσια μεταξύ 8-13 χρ και στα αγόρια 1 χρ αργότερα, μεταξύ 9-14 χρ. Μέσα στα όρια αυτά περιλαμβάνεται το 97% των φυσιολογικών παιδιών.

Πρώιμη θεωρείται η ήβη που θα εμφανισθεί πριν τα 8χρ στα κορίτσια και πριν τα 9χρ στα αγόρια.Η πρώιμη ήβη διαιρείται σε δυο μεγάλες ομάδες:

Α) Κεντρική ή αληθή ,Β) Περιφερική ή ψευδή

Στην Α ομάδα δραστηριοποιείται ο άξονας Υ-Υ-Γ όπως στην φυσιολογική ήβη μόνο που επέρχεται νωρίτερα, ενώ στην δεύτερη ομάδα έχουμε είτε αυτόνομη έκκριση των στεροειδών του φύλου από τις γονάδες ή τα επινεφρίδια είτε παραγωγή hCG από όγκους που διεγείρει τους όρχεις ή εξωγενής λήψη στεροειδών του φύλου ακούσια ή εκούσια.

Το τελικό αποτέλεσμα και στις 2 ομάδες είναι η αυξημένη έκκριση στεροειδών του φύλου τα οποία διεγείρουν την εμφάνιση δευτερογενών χαρακτηριστικών του φύλου προκαλούν επιτάχυνση του ετησίου ρυθμού αύξησης και προάγουν την οστική ωρίμανση. Αποτέλεσμα είναι ότι τα άτομα με πρώιμη ήβη είναι ψηλά μεν παιδιά αλλά κοντοί ενήλικες λόγω σύγκλεισης των επιφύσεων.

Πρέπει να έχουμε υπ' όψιν μας ότι η σωματική αύξηση κατά την παιδική ηλικία δεν ακολουθεί και ανάλογη ψυχοπνευματική ωρίμανση με αποτέλεσμα δυσαρμονία που δημιουργεί ψυχολογικά προβλήματα.

ΑΙΤΙΑ ΠΡΩΙΜΗΣ ΕΦΗΒΕΙΑΣ

Α) ΚΕΝΤΡΙΚΗ ¨Η ΑΛΗΘΗΣ

  1. Ιδιοπαθής
  2. Παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος

3)Χρόνια έκθεση σε στεροειδή του φύλου

4) Διάφορα σύνδρομα

Β) Περιφερική ή ψευδής

Επινεφρίδιο

Ορχεις

Ωοθήκες

Υποθυρεοειδισμός

Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών

Το ΣΠΩ περιλαμβάνει μία ομάδα καταστάσεων που χαρακτηρίζονται από άλλοτε άλλου βαθμού υπερανδρογοναιμία, διαταραχές του κύκλου, στειρότητα, δασυτριχισμό, παχυσαρκία και άλλες λιγότερο συχνές κλινικές εκδηλώσεις.

ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΕΦΗΒΕΙΑΣ

Ενας απλός αν και ατελής ορισμός της καθυστέρησης της ήβης είναι :

Η απουσία διόγκωσης στήθους στα κορίτσια μέχρι την ηλικία των 14.5 χρ και στα αγόρια μέγεθος όρχεων <4ml μέχρι την ηλικία των 14 χρ>>   ή αν η εφηβεία δεν ολοκληρωθεί εντός 5 ετών από την έναρξή της

Γενικά η καθυστέρηση ήβης είναι πιο συχνή στα αγόρια ενώ αντίθετα με την πρώιμη ήβη που είναι πιο συχνή στα κορίτσια

ΑΙΤΙΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗΣ ΕΦΗΒΕΙΑΣ

Ιδιοπαθής

Υπογοναδοτροπικος υπογοναδισμός

Υπεργοναδοτροπικός υπογοναδισμός

Νευρογενής ανορεξία

Είναι η συχνότερη αιτία λειτουργικής ανεπάρκειας των γοναδοτροπινών στα κορίτσια. Πρόκειται για ψυχική νόσο που χαρακτηρίζεται από εσφαλμένη εικόνα για το σώμα τους και άρνηση τροφής. Κλινικά έκδηλη είναι η απίσχνανση και η καθυστέρηση ή αναστολή της ήβης που εκδηλώνεται με ολιγομηνόρροια ή αμηνόρροια.

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΑΥΞΗΣΗΣ

Ένα από τα συχνότερα ερωτήματα των γονέων τπρος τον παιδίατρο είναι το << πόσο ψηλό θα γίνει το παιδί μου;

Είναι σαφές ότι μία από τις ζωηρότερες επιθυμίες της ελληνικής οικογένειας στα πλαίσια της καλλιπαιδείας είναι συνήθως η απόκτηση ψηλών απογόνων. Παράλληλα η βραχυσωμία αντιμετωπίζεται Σαν σοβαρή διαταραχή έστω και αν υγεία του ατόμου θεωρητικά είναι τέλεια.

Για τους περισσότερους γονείς η μεγάλη βραχυσωμία αποτελεί ένα είδος ειδικής ανάγκης -κάποιας αναπηρίας.

Το κοινωνικό ενδιαφέρον για το ύψος είναι έκδηλο στην τωρινή Ελλάδα.

Η επιθυμία αυτή των γονέων φαίνεται να οφείλεται στην αντίληψη ότι οι ψηλότεροι τα πάνε καλύτερα στη ζωή τους. Είναι η αντίληψη αυτή γεγονός ή μόνο προκατάληψη? Τα δεδομένα που υπάρχουν φαίνεται να δείχνουν πως οι γονείς έχουν δίκιο Οι Henley και Cooper ανασκόπησαν την βιβλιογραφία για τυχόν σχέση μεταξύ ύψους και επαγγελματικής επιτυχίας και συνεπαίραναν ότι στους άνδρες (πανεπιστημιακούς, αστυνομικούς, πωλητές) το ύψος είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό στην εξασφάλιση θέσης παρόλο που οι ψηλοί δεν αποδείχθηκε να αποδίδουν περισσότερο από τους κοντούς.

Ανάλογα είναι και τα ευρήματα του Schumacher που μελέτησε τη σχέση ύψους και επαγγελματικής επιτυχίας, τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα άτομα που κατείχαν υψηλότερες θέσεις ήταν κατά κανόνα ψηλότερα από εκείνα των κατωτέρων θέσεων.

Χαρακτηριστικό άλλωστε είναι ένα Editorial στο Lancet του 1992 που αναφέρεται στις τότε μελλοντικες προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ. <<… Πολυς χρόνος και φασαρία θα μπορούσε εντουτοις να αποφευχθεί αν απλουστατα μετριώταν το ύψος των υποψηφίων : με μια μόνο εξαίρεση, ο Πρόεδρος ήταν πάντοτε ο υψηλότερος των υποψηφίων…>>

Ακόμα παρόλο που η βραχυσωμια δεν αποτελει αυτή καθεαυτη νοσηρη κατασταση εν τουτοις φαινεται από μελέτες ότι οι κοντοι πεθαινουν νωρίτερα από τους ψηλους. Αυτό ,είναι το συμπερασμα από μια σουηδικη μελετη στην οποια για πολλες δεκαετιες παρακολουθησαν τύχη 50000 κληρωτων. Η επιτάχυνση του θανάτου των κοντών ήταν αποτελεσμα αυτοκτονιών αλκοολισμου και άλλων νοσηρών καταστάσεων απότοκων των κοινωνικών παραγόντων που είχαν σχέση με το ύψος των ατόμων αυτών ( Public Health 106:375,1992).

Πότε πρέπει να ανησυχήσουμε; Πότε θα χαρακτηρίσουμε ένα παιδί κοντό;

Κοντό θεωρείται το παιδί εκείνο, που το ύψος του βρίσκεται κάτω από την 3η εκατοστιαία θέση ή 2 σταθερές αποκλίσεις (SD) κάτω από το μέσο ύψος παιδιών ιδίας ηλικίας, φύλου, κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και φυλής.

ΑΙΤΙΑ ΚΟΝΤΟΥ ΑΝΑΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΙΔΙΟΠΑΘΕΣ

.ΔΕΥΤΕΡΟΠΑΘΕΣ

Α)Ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης

Β)Υποθυρεοειδισμός

Γ)Πρώιμη ήβη

Δ)Σ. Cushing

Ε) Σακχαρώδης διαβήτης

Σε πληθυσμιακές μελέτες έχει βρεθεί ότι το 60-80% των κοντών παιδιών ανήκει στο ιδιοπαθές κοντό ανάστημα και το υπόλοιπο 20-40% στο δευτεροπαθές.

Τι μπορεί να γίνεται όμως για τα παιδιά που ανήκουν στα ευρέα όρια του φυσιολογικού, δηλαδή στις χαμηλές εκατοστιαίες θέσεις των διαγραμμάτων ανάπτυξης?

Πως θα τα βοηθήσουμε;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το να είσαι κοντύτερος από τους φίλους σου είναι συχνά κοινωνικό μειονέκτημα. Η ψυχοκοινωνική απόρριψη που υφίστανται πολλά βραχύσωμα άτομα είναι ιδιαίτερα εμφανής και επώδυνος στα κοντά παιδιά. Μεταξύ των δυσχερειών που εμφανίζουν τα παιδια αυτά αναφέρεται η χαμηλή αυτοεκτίμηση, η ανωριμότητα, η ατολμία, η εξάρτηση, ακόμη και η σχολική αποτυχία. Φυσικά τα προβλήματα καθίστανται πιο έντονα στην εφηβική ηλικία με διαταραχές προσωπικότητας και συμπεριφοράς.

Η στάση των γονέων

Μεγάλη σημασία για την εκτίμηση του εαυτού του έχει για το παιδί ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονται και αντιμετωπίζουν το πρόβλημα οι γονείς. Συχνά οι γονείς αρνούνται το πρόβλημα του παιδιού τους και άλλες φορές καθυστερούν την αντιμετώπιση για την καλύτερη προσαρμογή και ωρίμανση τους με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα από τους συνομήλικους τους ή από νεώτερα αδέλφια που υπερβαίνουν το ανάστημα του κοντού αδελφού τους.

Σχολική απόδοση

Οσον αφορά την νοημοσύνη των κοντών παιδιών αυτά δεν διαφέρουν από τα φυσιολογικά άτομα.

Σε διάφορες μελέτες οι καθηγητές δια πίστωσαν διαταραχές συμπεριφοράς και προσωπικότητας, Το συμπέρασμα πάντως είναι ότι τα βραχύσωμα παιδιά διαθέτουν φυσιολογική νοημοσύνη αλλά ενίοτε έχουν μειωμένη σχολική απόδοση.

ΨΗΛΟ ΠΑΙΔΙ

Αντίθετα με το κοντό ανάστημα, το ψηλό, ανάστημα των παιδιών σπάνια απασχολεί τους γονείς εκτός αν πρόκειται για πολύ ψηλά κορίτσια. Η συχνότερη αιτία είναι το ιδιοπαθές ή οικογενές ψηλό, ανάστημα.

ΑΙΤΙΑ ΨΗΛΟΥ ΑΝΑΣΤΗΜΑΤΟΣ

Α) Φυσιολογικές παραλλαγές

Β) Παθολογικά αίτια

  1. Υπερέκκριση GH
  2. Πρώιμη εφηβεία
  3. Υπερθυρεοειδισμός
  1. ομοκυστινουρία
  2. Διάφορα σύνδρομα

Συχνοτερες είναι το κοντό παιδι, το ψηλό παιδί, το παχύσαρκο παιδι.

Τα παιδιά με κοντό αναστημα αντιπροσωπεύουν το 3% περίπου του παιδικού πληθυσμού και ανάλογη είναι και η συχνότητα των ψηλών παιδιών.

ΠΡΩΙΜΗ ΕΦΗΒΕΙΑ

χαριακτηριζεται από ταχεια γραμμικη αναπτυξη με τελικο αποτελεσμα το κοντο αναστημα. Δεν υπαρχουν αποτελεσματικες θεραπειες καταστολης της ανωμαλης αναπτυξης.

Η εφηβεια είναι ένα συνολο διαδικασιων αναπτυξης που οδηγει στην φυλετικη ωριμοτητα. Αυτή η μεταβατικη περιοδος ξεκινα από την παιδικη ηλικια αρχιζει με την εμφανιση των δευτερογενων χαρακτηριστικών του φυλου, επιταχυνση της αναπτυξης και τελικα την πληρη ωριμανση.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ

Στα κοριτσια

ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Η παχυσαρκία είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας. Στην Αμερική έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας. Το ποσοστό των παχύσαρκων υπολογίζεται ότι ανέρχεται σε 33%.

Η παχυσαρκία ευθύνεται για αυξημένη νοσηρότητα και ανικανότητα όσο και για τον θάνατο περίπου 300.000 θανάτων κάθε χρόνο. Η παιδική παχυσαρκία έχει αυξηθεί από το 1976 κατά 50%.Στη χώρα μας το ποσοστό της παχυσαρκίας στα παιδιά φθάνει το 40% με αποτέλεσμα τα ελληνόπουλα να είναι τα πιο παχύσαρκα άτομα στην Ευρώπη.

Περίπου 80% των παχύσαρκων εφήβων υπολογίζεται ότι θα γίνουν παχύσαρκοι ενήλικες. Όσον αφορά τα αποτελέσματα της προσπάθειας απώλειας βάρους στην ενήλικο ζωή αυτά είναι απογοητευτικά. Λιγότερο από 5% των ενηλίκων που θα χάσουν βάρος είναι ικανοί να κρατήσουν το απολεσθέν βάρος 5 χρόνια μετά την δίαιτα, ενώ το 62% θα ξαναποκτήσει όλο το βάρος. Γι αυτό σημαντικό ρόλο παίζει να έχουμε σωστό βάρος κατά τη παιδική και εφηβική ηλικία.

Επαρκής ορισμός της παιδικής παχυσαρκίας δεν έχει καθορισθεί. Έχουν χρησιμοποιηθεί διάφορες μέθοδοι για τον καθορισμό του βαθμού παχυσαρκίας καθώς και για την αναλογία και κατανομή του λίπους (όπως ο ΔΜΣ, η μέτρηση των δερματικών πτυχών κ.ά).

Σύμφωνα με τα Εθνικά Πρότυπα Ανάπτυξης, στα παιδιά η παχυσαρκία καθορίζεται από τον δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) μεγαλύτερο από 23 ενώ στους ενήλικες μεγαλύτερο από 25. Ο ΔΜΣ καθορίζει τον βαθμό παχυσαρκίας διαιρώντας το βάρος του ατόμου δια το τετράγωνο του αναστήματος μετρημένο σε μέτρα (βάρος/υψος)

Το Εθνικό Κέντρο Στατιστικής Υγείας της Αμερικής (National Center for Health Statistics) έχει ορίσει σαν παχυσαρκία τη σχέση βάρους προς ύψος να βρίσκεται πάνω από την 90η εκατοστιαία θέση στους χάρτες ανάπτυξης και σαν κακοήθη παχυσαρκία όταν η σχέση αυτή βρίσκεται πάνω από την 95η θέση.

Αίτια παχυσαρκίας

Η παχυσαρκία είναι μία νόσος που οφείλεται σε μια ποικιλία παραγόντων όπως γενετικούς, δημογραφικούς, κοινωνικοοικονομικούς, ψυχολογικούς κ.ά. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής και διατροφής είναι κυρίως υπεύθυνος για το πρόβλημα αλλά σημαντικό ρόλο παίζει και η κληρονομικότητα. Το παιδί όπως και ο ενήλικας παχαίνει όταν τρώει περισσότερο από αυτά που ξοδεύει.

Σχεδόν όλη η ενέργεια που προκύπτει από την καύση της τροφής καταναλώνεται ως γνωστό για το βασικό μεταβολισμό, τη σωματική δραστηριότητα, τη θερμογένεση, και την ανάπτυξη. Όταν προσλαμβάνεται περισσότερη ενέργεια από την απαιτούμενη τότε αυτή μετατρέπεται σε λίπος με συνέπεια εμφάνιση παχυσαρκίας.

Οι γονείς παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατροφή του παιδιού τους. Είτε από αδιαφορία είτε από υπερβολική υπερπροστασία ευθύνονται για την αύξηση βάρους των παιδιών τους. Στατιστικά τα βρέφη που σιτίζονται με μπιμπερό είναι πιο παχύσαρκα απ’αυτά που θηλάζουν καθώς και παιδιά με ψυχολογικά προβλήματα που προέρχονται από καταστάσεις μέσα στην οικογένεια όπως διαζύγιο, θάνατος κάποιου γονέα, γέννηση μικρότερου αδελφού κ.ά ζυγίζουν περισσότερο κι αυτό, διότι τρωνε πιο πολύ από τις ανάγκες τους.

Σπανιότερα τα αίτια είναι οργανικά και υπολογίζονται περίπου 2-3%. Αυτά είναι : Γενετικά σύνδρομα που συνοδεύονται από παχυσαρκία και πνευματική καθυστέρηση (σ. Prader- Willi, σ. Laurence-Moon-Biedl, ψευδουποπαρα- θυρεοειδισμός), ιατρογενή αίτια όπως λήψη κορτιζόνης για θεραπεία , ενδοκρινολογικά αίτια που συνήθως συνοδεύονται από κοντό ανάστημα ή προβλήματα ανάπτυξης της εφηβείας( όπως το σύνδρομο Cushing, ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης, υποθυρεοειδισμός, κ.ά.). Σ΄αυτή την περίπτωση το παιδί πρέπει να εξετασθεί από ενδοκρινολόγο .

Κίνδυνοι από τη παιδική παχυσαρκία

Οι άμεσοι κίνδυνοι είναι σπάνιοι. Η υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης, η αυξημένη χοληστερίνη και τα προβλήματα από καρδιά και αγγεία που είναι συχνά επακόλουθα παχυσαρκίας στους ενήλικες είναι σπάνια στα παιδιά . Ο έμμεσος κίνδυνος στα παιδιά είναι να γίνουν παχύσαρκοι ενήλικες με τα παραπάνω επακόλουθα.

Η κρίσιμη ηλικία είναι μετά τα 6 χρόνια τότε που έχουμε την απότομη αύξηση του λιπώδους ιστού και είναι γνωστό ότι μετά την ηλικία των 7 χρόνων τα παιδιά που είναι παχύσαρκα, στο 40% περίπου θα παραμείνουν παχύσαρκοι ενήλικες.

Αντιμετώπιση

Οι αυστηρές δίαιτες κάτω από την ηλικία των 6 χρονών είναι καλό να αποφεύγονται. Όμως πρέπει να ελέγχεται η διατροφή του παιδιού ώστε να μην τρωει υπερβολικά και να αποφεύγονται οι πολύ λιπαρές τροφές και τα πολλά γλυκά.

Μετά την ηλικία των 6 χρονών συστήνεται η ελάττωση της τροφής σε συνδυασμό με την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας. Απαγορεύονται αυστηρές ή μη ισορροπημένες δίαιτες διότι μπορούν να εμποδίσουν την ανάπτυξη σε ύψος του παιδιού.

Πρακτικές συμβουλές που πρέπει να έχουν υπόψιν τους οι γονείς: 

Ένα καλό πρωινό είναι απαραίτητο για τα παιδιά και θα πρέπει να περιέχει γάλα και δημητριακά. Στο σχολείο μαζί του μπορεί να έχει ένα φρούτο, πλούσιο σε φυτικές ίνες και φρουκτόζη όπως μπανάνα, μήλο παρά να τρωει σοκολάτες σάντουιτς ή τυρόπιτες. Τα δυο κύρια γεύματα (μεσημέρι, βράδυ) πρέπει να περιέχουν τροφές που χορταίνουν όπως κρέας, ζυμαρικά χωρίς πολλά λιπαρά(κρέμες γάλακτος ,πολύ βούτυρο), όσπρια, λαδερά λαχανικά χωρίς πολύ λάδι, σαλάτες. Το ψωμί συστήνεται σε μικρές ποσότητες (3-4 φέτες την ημέρα)Το καλύτερο « αναψυκτικό>> είναι το νερό !! Γενικά τα αναψυκτικά ευνοούν την εναπόθεση λίπους. Απαγορευμένες τροφές όπως τα γαριδάκια, πίτσες τσιπς και άλλα σνακ επιτρέπονται κατ’ εξαίρεση μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις όπως γενέθλια, πάρτι, ώστε να μην αισθάνεται άσχημα το παιδί.

Παράλληλα με την προσεκτική διατροφή του συστήνεται η αύξηση της σωματικής του δραστηριότητας. Η γυμναστική και τα διάφορα σπορ βοηθούν να αυξηθούν οι καύσεις αφενός και αφ΄ετέρου το παιδί δεν σκέφτεται το φαγητό.

Βασικό είναι να αποφεύγεται η τηλεόραση διότι το παιδί δεν κινείται   και τσιμπολογάει συνεχώς ασυναισθητα. Σε έγκυρη επιστημονική μελέτη βρέθηκε ότι το βάρος αυξάνεται ανάλογα με τις ώρες παρακολούθησης τηλεόρασης.    

Όμως οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν ότι τίποτα δεν κατορθώνεται με πίεση. Πρέπει το παιδί μόνο του από συζητήσεις να καταλάβει και να το θέλει, ειδάλλως το αποτέλεσμα είναι αρνητικό και αντιδραστικό. 

ΑΣΘΜΑ

Είναι μια χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από λοίμωξη των αεροφόρων οδών, υπεραπαντητικότητα των βρόγχων και υπερέκκριση βλέννης. Προσβάλλει περίπου 14-15 εκατομμύρια ανθρώπους στην USA κάθε χρόνο. Πάνω από 5000 άτομα πεθαίνουν ετησίως από άσθμα. Το κέντρο ελέγχου και πρόληψης ασθενειών αναφέρει η συχνότητα θανάτου από άσθμα αυξήθηκε κατά 50% τα τελευταία 10 χρ. Το άσθμα είναι η συχνότερη αιτία νοσηλείας των παιδιών στα νοσοκομεία καθώς και αιτία απώλειας μαθημάτων από το σχολείο όπως και εργασίας.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

βελτίωση ή χειροτέρευση συμπτωμάτων σε σχέση με ειδικούς παράγοντες

Φυσιολογικά η θερμοκρασία του σώματος μετρούμενη από το στόμα είναι 37ο C και υπάρχει ημερήσια διακύμανση καθώς και διακύμανση μεταξύ των ατόμων. Η μέτρηση από το ορθό είναι μεγαλύτερη κατά 0,6ο C. Συνήθως η θερμοκρασία στις γυναίκες είναι υψηλότερη από τους άνδρες όπως επίσης η θερμοκρασία είναι χαμηλότερη το πρωί και ψηλότερη το απόγευμα ή νωρίς το βράδυ.

Μηνιγγίτις

Ορίζεται σαν φλεγμονή των μηνίγγων και χαρακτηρίζεται από αυξημένο αριθμό λευκών στο ΕΝΥ. Η μηνιγγίτις είναι ένα σύνδρομο που μπορεί να το προκαλέσει μια ποικιλία λοιμογόνων παρογόντων καθώς και μη λοιμογόνων.

Επιδημιολογία

Οι ιοί είναι η μεγαλύτερη αιτία της οξείας ασήπτου μηνιγγίτιδος

Α. ενεροοιί

Β. αρμποοιί

Γ. ιός της παρωτίτιδος

Δ. ιός του AIDS

Βακτήρια

Α. Αιμόφιλος της ινφλουένζας. Απομονώθηκε στο 45-50% των περιπτώσεων μικροβιακής μηνιγγίτιδος με θνητότητα 3-6%. Οι περισσότερες περιπτώσεις παρετηρήθηκαν σε ηλικία κάτω των 6χρ.

Απομόνωση του μικροργανισμού σε με4γαλύτερα παιδιά και ενήλικες προυποθέτει υποκείμενη νόσο όπως ιγμορίτιδα, πνευμονία, ΣΔ, σληνεκτομή, μέση ωτίτιδα.

Β. Στρεπτόκοκκος πνευμονίας. Παρατηρείται στο 13-17% όλων των περιπτώσεων στους ενήλικες με θνητότητα 19-26%.

Γ. Αερόβια Gram αρνητικά βακτηρίδια ( Klebsiella, Escherichia

Colι κ.α)

Δ. Σταφυλόκοκκος. Κυρίως μετα από τραύμα.

Ε. Φυματίωση

Ζ. Μύκητες

Συμπτωματολογία ιογενούς μηνιγγίτιδος

Η έναρξη της νόσου είναι συνήθως αιφνίδια με πυρετό περίπου σε 76-100% των ασθενών. Πονοκέφαλος συχνά εμφανιζόμενος στο μέτωπο με φωτοφοβία. Μη ειδικά συμπτώματα όπως 'εμετος ανορεξία, ερύθημα, διάρροια, βήχας, ευρήματα από το ανώτερο αναπνευστικό κυρίως φαρυγγίτιδα, μυαλγίες.

Συμπτωματολογία μικροβιακής μηνιγγίτιδος

Πάνω από το 85% των ασθενών παρουσιάζουν πυρετό, κεφαλαλγία, μηνιγγισμός, και σημεία εγκεφαλικης δυσλειτουργίας όπως σύγχυση, λήθαργος κώμα.

Μπουγουλιά Μαρία
Ενδοκρινολόγος - Διαβητολόγος
ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ