Η ΒΙΤΑΜΙΝΗ D ΚΑΙ Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ

Η βιταμίνη D, γνωστή και ως «βιταμίνη του ήλιου» ή ορμόνη, είναι εξαιρετικά σημαντική βιταμίνη. Είναι σημαντική για την ενδυνάμωση του σκελετού, τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, τη προστασία της καρδιάς, την απώλεια βάρους ή ακόμη και την προστασία από τον καρκίνο κ.α

Υπάρχουν πέντε διαφορετικές μορφές βιταμίνης D;

Από αυτές ξεχωρίζουν η D2 και η D3 (επειδή αυτές τις δυο μορφές μπορεί ο οργανισμός μας να τις αξιοποιήσει καλυτέρα).

Η D2 ή αλλιώς εργοκαλσιφερόλη, η οποία συναντάται σε φυτικά προϊόντα (όπως τα μανιτάρια, το σέλερι και τα δημητριακά ολικής άλεσης) και η D3 ή αλλιώς χοληκαλσιφερόλη, η οποία συναντάται σε ζωικά προϊόντα ( στα αυγά και στα «λιπαρά» ψάρια (σολομός, σκουμπρί, τόνος, μπακαλιάρος, πέστροφα, σαρδέλες), το μουρουνέλαιο, τα αυγά (κρόκος), το βοδινό συκώτι, οι γαρίδες.

Τόσο η D2 όσο και η D3 πρέπει να περάσουν από μια διαδικασία επεξεργασίας για να απορροφηθούν,. Οι δύο τύποι βιταμίνης D μοιάζουν πολύ δομικά. Όμως σε μελέτη η οποία έγινε σε βρετανικό πανεπιστήμιο φαίνεται ότι η D2 η οποία συχνά προστίθεται σε τρόφιμα (π.χ. δημητριακά) ή σε χυμούς (π.χ. χυμός πορτοκάλι) ώστε να ενισχυθεί η διατροφική τους αξία, δεν έχει την ίδια δυναμική με την D3.

Η D3, αυξάνει σε διπλάσιο βαθμό τα συνολικά επίπεδα βιταμίνης D σε σύγκριση με τη D2, επομένως έχει καλύτερο ρυθμό απορρόφησης Τα ευρήματα αυτά δημοσιεύονται αναλυτικά στην επιθεώρηση American Journal of Clinical Nutrition.

Μια μικρή δόση βιταμίνης D λαμβάνουμε από τις ανωτέρω τροφές, ενώ ο ίδιος ο οργανισμός συνθέτει τη μεγαλύτερη ποσότητα που χρειαζόμαστε όταν το δέρμα εκτίθεται στον ήλιο. Υπολογίζεται ότι το 80% της βιταμίνης συντίθεται από τον ήλιο, ενώ μόλις το 20% προσλαμβάνεται μέσω της διατροφής. Ενδεικτικά 5 με 30 λεπτά έκθεσης στην ηλιακή ακτινοβολία μεταξύ 10:00 και 15:00 μπορούν να οδηγήσουν σε παραγωγή 10.000 μονάδων (IU) βιταμίνης D σε ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα.            

Η σύνθεση της βιταμίνης D στο δέρμα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, εκ των οποίων οι κυριότεροι αναφέρονται παρακάτω :

  1. Η ηλικία : η ικανότητα παραγωγής βιταμίνης D από τον οργανισμό μειώνεται με την ηλικία
  2. Η εποχή του χρόνου : το χειμώνα η παραγωγή της ελαττώνεται, επειδή η ηλιοφάνεια είναι μικρότερη
  3. Το γεωγραφικό πλάτος : γεωγραφικό πλάτος μεγαλύτερο από 35° σχετίζεται με μικρότερη παραγωγή βιταμίνης D, γιατί οι ακτίνες του ήλιου δεν πέφτουν κάθετα στη γη.
  4. Το χρώμα του δέρματος : η σύνθεσή της είναι μικρότερη στα σκουρόχρωμα δέρματα, καθώς η μελανίνη δρα σαν φραγμός για την υπεριώδη ακτινοβολία.
  5. Η χρήση αντηλιακών προϊόντων, τα οποία εμποδίζουν τη σύνθεσή της κατά 99%.
  6. Άλλοι περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως η μόλυνση της ατμόσφαιρας και η τρύπα του όζοντος, οι οποίοι δρουν αρνητικά

Δράσεις και Οφέλη της Βιταμίνης D

Η πιο γνωστή δράση της βιταμίνης D είναι η ρύθμιση της απορρόφησης ασβεστίου και φωσφόρου και η γενική καλή υγεία των οστών, των δοντιών και των μυών.. Η σοβαρή έλλειψή της οδηγεί σε χαμηλά επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου στο αίμα, ραχίτιδα στα παιδιά ( πάθηση που οδηγεί σε παραμόρφωση των οστών και καθυστέρηση της ανάπτυξης), οστεομαλακία και οστεοπόρωση – κατάγματα στους ενήλικες. Επίσης, τα άτομα με χαμηλή βιταμίνη D παρουσιάζουν αυξημένη συχνότητα πτώσεων. Όταν τα επίπεδα βιταμίνης D στον οργανισμό είναι χαμηλά, τότε «διαρρέει» ασβέστιο από τα οστά και περνά στο αίμα, με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος κατάγματος. Μάλιστα, έρευνες δείχνουν ότι η έλλειψη βιταμίνης D μπορεί να επιταχύνει ή να επιδεινώσει την οστεοπόρωση.

Στο παρελθόν υπήρχε η αντίληψη ότι η δράση της βιταμίνης D περιοριζόταν μόνο στις οστικές δράσεις της. Τα τελευταία όμως χρόνια πλήθος επιστημονικών μελετών υπογραμμίζουν το σημαντικό ρόλο της βιταμίνης D όχι μόνο στη σκελετική, αλλά και στη συνολική υγεία του οργανισμού, τόσο τη σωματική όσο και τη ψυχική. Επίσης βοηθά στη μείωση των φλεγμονών, στην καλή ρύθμιση και ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος, στην ανάπτυξη των κυττάρων και στη ρύθμιση του μεταβολισμού, στις ενδοκρινικές διαταραχές (σακχαρώδης διαβήτης, παχυσαρκία) και φαίνεται να έχει προστατευτική δράση ενάντια σε βαριές λοιμώξεις, όπως πνευμονία, σε, αυτοάνοσα νοσήματα (συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ρευματοειδής αρθρίτις), σε νοσήματα του θυρεοειδούς, και καρδιαγγειακά νοσήματα (υπέρταση, αρτηριοσκλήρυνση, έμφραγμα).

Υπάρχουν ενδείξεις ότι η ανεπάρκειά της μπορεί να σχετίζεται με αύξηση του κινδύνου για αρκετές παθήσεις, όπως διάφορες κακοήθειες (μαστού, μήτρας, ωοθήκης, εντέρου),  φλεγμονώδεις νόσοι (νόσος Crohn, φυματίωση) και νευρολογικές παθήσεις (νόσος Parkinson, σχιζοφρένια, κατάθλιψη, σκλήρυνση κατά πλάκας), Ωστόσο, για τα παραπάνω υπάρχουν κυρίως επιδημιολογικά δεδομένα και χρειάζονται περαιτέρω μελέτες, για πλήρη τεκμηρίωση των παραπάνω στοιχείων.

Βοηθάει στην απώλεια βάρους

Σύμφωνα με μελέτες, οι παχύσαρκοι άνθρωποι έχουν συχνά χαμηλά επίπεδα της συγκεκριμένης βιταμίνης στο αίμα τους. Το λίπος παγιδεύει τη βιταμίνη D, κάνοντάς την λιγότερο διαθέσιμη για τον  οργανισμό. Δεν είναι σαφές αν η ίδια η παχυσαρκία προκαλεί τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D ή αν οφείλεται κάπου αλλού. Μια μικρή μελέτη διαιτολόγων όμως, έδειξε ότι προσθήκη βιταμίνης D σε μια δίαιτα περιορισμένων θερμίδων, μπορεί να βοηθήσει τα υπέρβαρα άτομα με χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D, να χάσουν βάρος πιο εύκολα. Σε κυτταρικό επίπεδο, η βιταμίνη D μπορεί ακόμη να αποτρέψει την ανάπτυξη και την ωρίμανση των λιποκυττάρων

Κατάθλιψη

Η έλλειψη βιταμίνης D συχνά συνυπάρχει με ένα επίμονο αίσθημα μελαγχολίας και θλίψης. Θεωρείται ότι η βιταμίνη D επιδρά σε περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με την κατάθλιψη ή αλληλεπιδρά με νευροδιαβιβαστές που ελέγχουν τη διάθεση, όπως η σεροτονίνη.

Παθήσεις του θυρεοειδούς και βιταμίνη D

Η επάρκεια της βιταμίνης D αυξάνει την άμυνα του οργανισμού και ως εκ τούτου εμποδίζει ή περιορίζει την εξέλιξη αυτοάνοσων νοσημάτων που αφορούν τον θυρεοειδή. Η βιταμίνη D ενισχύει τους αμυντικούς μηχανισμούς και την ανοσία του οργανισμού. Αν λοιπόν τα επίπεδά της στον οργανισμό βρίσκονται εντός των φυσιολογικών ορίων, αποτρέπεται ή περιορίζεται η εμφάνιση αυτοάνοσων νοσημάτων στο θυρεοειδή, όπως η θυρεοειδίτιδα Hashimoto, η οποία οδηγεί σε υποθυρεοειδισμό, ή η νόσος Graves, η οποία οδηγεί σε υπερθυρεοειδισμό.

Όταν ο θυρεοειδής παράγει περισσότερη θυροξίνη από εκείνη που πρέπει ή όταν ο ασθενής λαμβάνει επιπλέον θυροξίνη από εκείνη που παράγει ο θυρεοειδής του, είτε για να μειώσει όζους ή για να μειώσει τον όγκο του θυρεοειδούς, το πλεόνασμα της θυροξίνης οδηγεί σε απώλεια ασβεστίου από το αίμα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, για να μπορέσουμε να αποκαταστήσουμε τα επίπεδα του ασβεστίου, μπορούμε να δώσουμε συμπληρωματικά βιταμίνη D, για να μπορέσουμε να «τραβήξουμε» το ασβέστιο από τις τροφές στο αίμα.

Στο σημείο αυτό, είναι σημαντικό να καταρρίψουμε και έναν σοβαρό μύθο που υπάρχει γύρω από τη θυροξίνη. Έχει επικρατήσει σε πολλούς η άποψη ότι τα άτομα που λαμβάνουν θυροξίνη, για να αντιμετωπίσουν την υπολειτουργία του αδένα, θα έχουν προβλήματα στα οστά τους. Αυτό δεν ισχύει. Όταν ένας άνθρωπος λαμβάνει την ποσότητα θυροξίνης που ο οργανισμός του δεν είναι σε θέση να παράγει, δεν θα έχει κανένα πρόβλημα με τα οστά του. Είναι η ποσότητα της ορμόνης που πρέπει να κυκλοφορεί στο σώμα του, επομένως δεν οδηγεί σε έλλειμμα ασβεστίου. Πρόκειται απλώς για υποκατάσταση μιας ορμόνης η οποία είναι ελλειμματική στον οργανισμό. 

Διάγνωση έλλειψης βιταμίνης D

Η ανεπάρκεια βιταμίνης D θεωρείται ίσως η πιο διαδεδομένη διατροφική ανεπάρκεια και μία από τις πιο συχνά μη διαγνωσμένες παθολογικές καταστάσεις

Τα επίπεδα της βιταμίνης D εκτιμώνται με τη βοήθεια αιματολογικής εξέτασης.

Η ανεπάρκεια βιταμίνης D διαγιγνώσκεται από την ανεύρεση χαμηλών επιπέδων αυτής στο αίμα. Για την εκτίμηση των επιπέδων της μετράται ο μεταβολίτης της 25-υδροξυ-βιταμίνη D. Εκτιμάται ότι επάρκεια βιταμίνης D υπάρχει όταν τα επίπεδα  25-υδροξυ βιταμίνης D3 >30ng/ml. Έλλειψη βιταμίνης D υπάρχει όταν τα επίπεδα της στο αίμα είναι <20ng/ml, ενώ ανεπάρκεια σε επίπεδα 21-29ng/ml. H έλλειψη ή η ανεπάρκεια βιταμίνης D αποτελεί παγκόσμιο πρόβλημα. Στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες μεσογειακές χώρες, δε θα περίμενε κανείς να υπάρχει έλλειψη της βιταμίνης D, λόγω της μεγάλης ηλιοφάνειας. Μελέτες όμως έχουν δείξει ότι τα επίπεδα βιταμίνης D τόσο στον ελληνικό πληθυσμό, όσο και σε άλλους μεσογειακούς λαούς, πολύ συχνά είναι χαμηλότερα από τα φυσιολογικά και η ανεπάρκεια βιταμίνης D είναι συνηθέστερη από στις βορειότερες χώρες. Πρόσφατη μελέτη στον Ελληνικό πληθυσμό ανέδειξε πως το 57,7% έχει έλλειψη βιταμίνης D.

Οι κυριότερες αιτίες που εξηγούν αυτό το φαινόμενο είναι:

  1. Το γεωγραφικό πλάτος της Ελλάδας (34°-41°), που δεν επιτρέπει επαρκή υπεριώδη ακτινοβολία, ιδίως τους χειμερινούς μήνες.
  2. Το πιο σκούρο χρώμα του δέρματος
  3. Ενδεχομένως γενετική προδιάθεση
  4. Οι κάτοικοι των βορειότερων χωρών της Ευρώπης καταναλώνουν μεγαλύτερες ποσότητες λιπαρών ψαριών, πλούσιων σε βιταμίνη D. Αντίθετα, στην Ελλάδα, η κύρια πηγή λιπαρών είναι το ελαιόλαδο, το οποίο περιέχει μικρότερη ποσότητα βιταμίνης D.
  1. η έντονη χρήση αντηλιακών,
  2. η ρύπανση της ατμόσφαιρας

Αυξημένο κίνδυνο για έλλειψη βιταμίνης D διατρέχουν :

  1. Οι ηλικιωμένοι, τόσο λόγω της μειωμένης ικανότητας σύνθεσης βιταμίνης D,       όσο και της μειωμένης έκθεσης στον ήλιο και της μειωμένης διατροφικής πρόσληψης.
  2. Άτομα με οστεοπενία και οστεοπόρωση
  3. Γυναίκες στην εμμηνόπαυση
  1. 4. Η αυξημένη παραμονή σε κλειστούς χώρους κατά τη διάρκεια της ημέρας λόγω εργασίας (υπάλληλοι γραφείου).
  2. 5. Άτομα με περιορισμένη έκθεση στο φως του ήλιου (π.χ. ηλικιωμένοι, ιδρυματοποιημένοι ή κλινήρεις ασθενείς, κάλυψη δέρματος λόγω θρησκευτικών ή πολιτισμικών πεποιθήσεων, εσκεμμένη αποφυγή έκθεσης στον ήλιο λόγω αισθητικών ή προβλημάτων υγείας,)

6.Παχύσαρκα άτομα (δείκτης μάζας σώματος >30) ή άτομα που έχουν υποβληθεί σε βαριατρική επέμβαση γαστρικής παράκαμψης.

  1. 7. Οι νόσοι που οδηγούν σε δυσαπορρόφηση θρεπτικών συστατικών και λίπους από το έντερο είναι κάποιες από τις σημαντικότερες αιτίες ανεπάρκειας βιταμίνης D σήμερα

8.Άτομα με σκουρόχρωμο δέρμα

9.Βρέφη που θηλάζουν

10.Οι έγκυες γυναίκες και αυτές που θηλάζουν

11.Μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, με αυξημένο κίνδυνο για οστεοπόρωση

  1. Άτομα με προβλήματα υγείας, όπως :

οστεοπόρωση, μεταβολική οστική νόσο (ραχίτιδα, οστεομαλακία),    μη τραυματικά κατάγματα

13.ηπατικές και νεφρικές παθήσεις

14.ενδοκρινικές παθήσεις : υπερπαραθυρεοειδισμός

15.κοκκιωματώδεις νόσοι, π.χ. σαρκοείδωση, φυματίωση, ιστοπλάσμωση, κοκκιδιομύκωση, βηρυλίωση.

16.σύνδρομα δυσαπορρόφησης, π.χ. κοιλιοκάκη, νόσος Crohn, κυστική ίνωση, παγκρεατίτιδα, χειρουργικές επεμβάσεις παράκαμψης στομάχου ή εντέρου

17.χρήση φαρμάκων: αντιεπιληπτικά, ψυχοτρόπα, κορτιζόνη, αντιφυματικά, αντιμυκητιασικά, φάρμακα για το AIDS κ.α.

18.εργαστηριακές ενδείξεις διαταραχής του μεταβολισμού του ασβεστίου και φωσφόρου

Tip: Η βιταμίνη D μαζί με τις βιταμίνες Α, Ε και Κ, ανήκουν στην κατηγορία των λιποδιαλυτών βιταμινών και για την αποτελεσματική απορρόφησή της είναι αναγκαίο το διατροφικό λίπος Έτσι, ο καταλληλότερος και πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι η λήψη του συμπληρώματος βιταμίνης D κατά τη διάρκεια ενός κύριου γεύματος, το οποίο περιέχει λιπαρό στοιχείο (π.χ. το ελαιόλαδο στη σαλάτα).

Πρόληψη και αντιμετώπιση της έλλειψης της βιταμίνης D.

Φαίνεται πως μόνο η πρόσληψη με το φαγητό δεν είναι αρκετή, καθώς ελάχιστες φυσικές τροφές περιέχουν επαρκή ποσότητα βιταμίνης, ενώ και οι εμπλουτισμένες τροφές συνήθως δεν μπορούν από μόνες τους να καλύψουν πλήρως τις ημερήσιες ανάγκες. Έτσι, συνίστανται :

  1. Έκθεση στον ήλιο, με αποτελεσματικότερη ώρα το μεσημέρι (μεγαλύτερη αναλογία UVB/UVA ακτινοβολία).

Ο χρόνος έκθεσης στην ηλιακή ακτινοβολία που απαιτείται για τη σύνθεση των απαραίτητων ποσοτήτων βιταμίνης D εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, οι οποίοι αναφέρθηκαν παραπάνω.
Έκθεση του 18% του σώματος  (άνω- κάτω άκρα, πρόσωπο) στο ηλιακό φως,   για 10-15 από τις 10 πμ μέχρι τις 2 μμ, χωρίς αντηλιακό, τρεις  φορές την εβδομάδα θεωρείται  ικανό χρονικό διάστημα για να παράσχει στον οργανισμό την απαιτούμενη ποσότητα βιταμίνης D. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνουμε στην έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία για τον φόβο της πρόκλησης καρκίνου του δέρματος. Η παρατεταμένη έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία πρέπει να αποφεύγεται, ιδίως στην παιδική ηλικία. Φαίνεται, πάντως, ότι η χρόνια – όχι έντονη – έκθεση στο ηλιακό φώς δεν είναι παράγων κινδύνου για εμφάνιση μελανώματος – αντίθετα ίσως είναι προστατευτική.

  1.      2. ΤΡΟΦΕΣ ΠΛΟΥΣΙΕΣ ΣΕ ΒΙΤΑΜΙΝΗ D
    -Λιπαρά ψάρια όπως είναι ο σολομός, το σκουμπρί και η σαρδέλα
    -Χαβιάρι
    -Μανιτάρια
    -Φυσικός χυμός πορτοκάλι
    -Πλήρες γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα
    -Ελαιόλαδο
    -Κρόκος αβγού
    -Δημητριακά ολικής άλεσης
    -Σέλερι και σελινόριζα
    -Ντομάτα
    -Γαρίδες
    -Μουρουνέλαιο

Ενδεικτικά, μία μερίδα σολομού 90 γραμμαρίων παρέχει 447 IU, μία μερίδα τόνου σε νερό 90 γραμμαρίων παρέχει 154 IU, ένα μεγάλο αυγό (ολόκληρο, καθώς η βιταμίνη D βρίσκεται στον κρόκο) παρέχει 41 IU και μία μερίδα κίτρινο τυρί 30 γραμμαρίων παρέχει 6 IU

Τρόφιμα

(i.u./100g)

(mg/100g)

Μουρουνέλαιο

8500

212,5

Ρέγγα και παστά ψάρια

896 

22,4

Σολωμός σε κονσέρβα

500

12,5

Γάλα εβαπορέ

160

4,0

Αυγά

65

1,6

Βούτυρο 

 32

 0,8

Συκώτι

 32

 0,8

Τυρί τσένταρ

 12 

 0,3

Πλήρες γάλα

 1,2

 0,03

Αποβουτυρωμένο γάλα

 0

Πόση βιταμίνη D χρειαζόμαστε

Είναι αρκετά δύσκολο να υπολογίσει κανείς πόση βιταμίνη D συνθέτει ο οργανισμός του όταν εκτίθεται στον ήλιο. Συστήνεται η καθημερινή λήψη 600 μονάδων βιταμίνης D, κατά προτίμηση σε μορφή D3.

           Στις περιπτώσεις που οι ανάγκες του οργανισμού δεν

καλύπτονται, χορηγείται βιταμίνη D από το στόμα. Οι κυριότερες μορφές βιταμίνης D είναι η εργοκαλσιφερόλη (βιταμίνη D2, φυτικής προέλευσης) και η χοληκαλσιφερόλη (βιταμίνη D3, ζωϊκής πρόλευσης). Συνίσταται η χορήγηση χοληκαλσιφερόλης, καθόσον αποτελεσματικότερη

Στη χώρα μας κυκλοφορούν πολλά σκευάσματα βιταμίνης D, σε μορφή χαπιών ή σταγόνων, σε πολλές δοσολογίες. Επίσης, βιταμίνη D βρίσκουμε και σε πολλά συμπληρώματα διατροφής, μαζί με άλλες βιταμίνες. Υπάρχουν επίσης σκευάσματα βιταμίνης D μαζί με ασβέστιο.

Πόση βιταμίνη D πρέπει να παίρνω;

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Τροφίμων και Γεωργικών Επιστημών (IFAS), οι ποσότητες βιταμίνης D που πρέπει να λαμβάνουμε (διεθνείς μονάδες IU την ημέρα) έχουν ως εξής:

- παιδιά και έφηβοι: 600 IU

- ενήλικες έως 70 ετών: 600 IU

- ενήλικες άνω των 70 ετών: 800 IU

- εγκυμονούσες και γυναίκες που θηλάζουν: 600 IU [2]

Οι συνιστώμενες ημερήσιες δόσεις, από την Αμερικανική Ενδοκρινολογική Εταιρία (AACE) για ενήλικες είναι από 1.500 – 10.000 μονάδες ημερησίως, ανάλογα με τα επίπεδα και τις ανάγκες του κάθε ατόμου σε βιταμίνη D3.

Η Καναδική Παιδιατρική Εταιρεία το 2007, 5πλασίασε τη συνιστώμενη ημερήσια δόση για τις εγκύους και θεωρεί ασφαλείς δόσεις από 4.000 - 10.000 IU ημερησίως για την προστασία του εμβρύου από μελλοντικά προβλήματα υγείας.

Η συνιστώμενη δόση βιταμίνης D εξαρτάται από την ηλικία και το βαθμό ανεπάρκειάς της, όπως προκύπτει από τη μέτρηση των επιπέδων της στο αίμα και καθορίζεται από τον θεράποντα γιατρό. Οι περισσότεροι συμφωνούν ότι είναι απαραίτητη η χορήγηση βιταμίνης D σε βρέφη, έγκυες και θηλάζουσες μητέρες, καθώς σε αυτές τις περιπτώσεις σπανίως καλύπτονται οι ανάγκες μόνο από τη διατροφική πρόσληψη και την έκθεση στον ήλιο. Στα παιδιά, στα νεογέννητα και στα βρέφη έχει επικρατήσει πλέον να μετρώνται τα επίπεδα της βιταμίνης D ή να γίνεται τυφλή χορήγηση της βιταμίνης. Κι αυτό γιατί αν τα παιδιά παρουσιάσουν έλλειψη της βιταμίνης, έχουν μεγάλες πιθανότητες να εμφανίσουν ραχιτισμό.

Συχνά, χρειάζονται αρκετά μεγάλες δόσεις (1800-4000 μονάδες καθημερινά), για να επιτευχθούν φυσιολογικά επίπεδα στο αίμα. Δεν πρέπει να χορηγούνται δόσεις μεγαλύτερες των 2000 μονάδων καθημερινά χωρίς ιατρική παρακολούθηση. Η χορηγούμενη δόση πρέπει να γίνεται σε σχέση με τα επίπεδα της βιταμίνης στο αίμα και όχι χωρίς εξέταση. Υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης με βιταμίνη D όταν υπερβαίνει τα επιτρεπόμενα όρια. Η υπερβολική πρόσληψη βιταμίνης D μπορεί να είναι επιβλαβής, καθώς μπορεί να προκαλέσει υπεραπορρόφηση του ασβεστίου. Το υπερβολικό ασβέστιο στο αίμα μπορεί, με τη σειρά του, να οδηγήσει σε επιζήμια εναπόθεση ασβεστίου σε μαλακούς ιστούς, όπως η καρδιά και τα νεφρά. Πάντως, δε φαίνεται να υπάρχει κίνδυνος για επασβεστώσεις αγγείων ή νεφρολιθίαση, ακόμη και σε νεφροπαθείς όταν χορηγούνται οι απαραίτητες δόσεις.

Τρόφιμα

(i.u./100g)

(mg/100g)

Μουρουνέλαιο

8500

212,5

Ρέγγα και παστά ψάρια

896 

22,4

Σολωμός σε κονσέρβα

500

12,5

Γάλα εβαπορέ

160

4,0

Αυγά

65

1,6

Βούτυρο 

 32

 0,8

Συκώτι

 32

 0,8

Τυρί τσένταρ

 12 

 0,3

Πλήρες γάλα

 1,2

 0,03

Αποβουτυρωμένο γάλα

 0

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  1. Mayo Clinic Proc. August 2010; 85 (8): 752-758 Review  
  2. The prevalence of Vitamin D deficiency in a Greek and a Cypriot population sample. S.E.Xyda, et al Endocrine Abstracts (2018) 56 P212  
  3. Daily supplementation with 15 μg vitamin D2 compared with vitamin D3 to increase wintertime 25-hydroxyvitamin D status in healthy South Asian and white European women: a 12-wk randomized, placebo-controlled food-fortification trial. Laura Tripkovic, et al The American Journal of Clinical Nutrition, Volume 106, Issue 2, 1 August 2017, Pages 481–490
  4. Vitamin D and thyroid disease: to D or not to D? Muscogiuri G1, et alEur J Clin Nutr. 2015 Mar;69(3):291-6

The association between serum 25OHD levels and hypothyroid Hashimoto's thyroiditis. Mansournia N1, et alJ Endocrinol Invest. 2014 May;37(5):473-6

Επιγενετικοί δείκτες και καρκίνος του μαστού

Είναι δύσκολο να μην γνωρίζεις κάποιον που έχει προσβληθεί από καρκίνο του μαστού. Σχεδόν μία στις οκτώ γυναίκες θα αντιμετωπίσει αυτή την ασθένεια στη διάρκεια της ζωής της και οι γυναίκες αυτές θα δίνουν μάχη με την νόσο σε όλη τους την ζωη. Η έγκαιρη ανίχνευση και οι ιατρικές προόδοι περιορίζουν την ένταση αυτής της νόσου, αλλά κάθε μελέτη μας φέρνει λίγο πιο κοντά στην εύρεση τρόπων για την καταπολέμησή της.

Read more

Επιγενετική και επιπλοκές του ΣΔ

Σε πολλές χρόνιες ασθένειες, που συνεχώς αυξάνονται,  όπως ο διαβήτης, το μεταβολικό σύνδρομο, η παχυσαρκία ή οι διάφοροι  όγκοι, αναγνωρίζονται επιγενετικοί  μηχανισμοί που έχουν βάση την κληρονομική προδιάθεση και την κλινική τους έκφραση, τις διατροφικές ελλείψεις, το οξυγόνο, τη μιτοχονδριακή δυσλειτουργία, το μιτοχονδριακό DNA και συμβάντα κατά τη γέννηση.

Read more

Το ξύδι μπορεί να αποτρέψει επιγενετικά , την ανάπτυξη της πέτρας των νεφρών

Αν υποφέρατε ποτέ από πόνο στα νεφρά λόγω πέτρας , σίγουρα θα αποτελεί μια εμπειρία που δεν θα θέλατε να την ζήσετε ξανά. Δυστυχώς απ’ ότι φαίνεται οι επαναλήψεις του πόνου στην συγκεκριμένη πάθηση είναι αρκετά συχνές. Έτσι , πολλοί άνθρωποι που υποφέρουν , ψάχνουν διάφορες επιλογές θεραπείας που μπορούν να αποτρέψουν την επιστροφή των λίθων .

Μια απλή θεραπεία , που μπορεί να γίνει και στο σπίτι , είναι με το ξύδι , ενώ οι περισσότερες πηγές που υποστηρίζουν την χρήση του είναι ανεπίσημες , εκείνοι που καταναλώνουν ξύδι , τείνουν να έχουν μειωμένο κίνδυνο για την ανάπτυξη πέτρας στα νεφρά. Το πώς ακριβώς λειτουργεί μέσα στο σώμα , ωστόσο δεν είναι πλήρως κατανοητό. Μια νέα έρευνα διαπιστώνει ότι το ξύδι μπορεί να τροποποιήσει επιγενετικά τη χημεία των ούρων και έτσι να αποτρέψει τη δημιουργία λίθων.

 

<< Εκτιμάται ότι ένας στους δέκα ανθρώπους , θα υποφέρει από πέτρες στα νεφρά κάποια στιγμή στην ζωή του >>

 

Τύποι λίθων στα νεφρά

Οι πιο συχνοί τύποι λίθων στα νεφρά είναι αυτοί που δημιουργούνται από *οξαλικό ασβέστιο (CaOx),, άλλοι λίθοι σχηματίζονται από ουσίες όπως ο *στρουβίτης , άλλοι λίθοι από ουρικό οξύ και άλλοι από κυστίνη.

Αν οι πέτρες δεν αντιμετωπιστούν κατάλληλα , μπορεί να προκαλέσουν δυσλειτουργία στην ουροδόχο κύστη , προκαλώντας νεφρική βλάβη και ενδεχομένως μια απειλητική για την ζωή μόλυνση.

Το ξύδι ήταν ένα δημοφιλές food seasoning = ( καρύκευμα ) , γνωστό για τα οφέλη του στην υγεία , ήδη από τα χρόνια της Αρχαίας Βαβυλωνιακής εποχής. Επίσης έχει χρησιμοποιηθεί για καθαρισμούς , για εξουδετέρωση οσμών, για περιποίηση επιδερμίδας , για κηπουρική και πολλά άλλα. Η δύναμη του ξυδιού βρίσκεται στην οξύτητα του . Το κύριο βιοδραστικό συστατικό αυτού είναι το οξικό οξύ, το οποίο κυμαίνεται από 4%- έως 8% στις περισσότερες μάρκες που πωλούνται στο εμπόριο.

Προηγούμενες μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι το οξικό άλας , που αποτελεί εστέρα του οξικού οξέος , απορροφάται εύκολα από το σώμα και βοηθάει στην μείωση της νεφρικής βλάβης παρεμβαίνοντας επιγενετικά στην διαδικασία της φλεγμονής. Είτε το οξικό άλας είτε το οξικό οξύ από ξύδι , βελτιώνει την χημεία των ούρων και μπλοκάρει τον σχηματισμό της πέτρας. Σε μια πρώτη μελέτη , επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι το διαιτητικό ξύδι , αναστέλλει το σχηματισμό της πέτρας από CaOx ( οξαλικό ασβέστιο ) , ρυθμίζοντας την απέκκριση του ασβεστίου και των κιτρικών στα ούρα, τόσο σε ανθρώπους όσο και σε ζωικά μοντέλα μέσω της επιγενετικής. Τα ευρήματα τους έχουν δημοσιευθεί on line στην EBioMedicine.

. Οι ερευνητές βασίζουν την τρέχουσα μελέτη από μια προηγούμενη επιδημιολογική έρευνα που διενήργησαν στην Κίνα, η οποία αποκάλυψε ότι ο επιπολασμός των νεφρικών λίθων ήταν χαμηλότερος σε περιοχές όπου η πρόσληψη ξιδιού είναι έως και 50 φορές υψηλότερη από τον μέσο όρο. Συγκριτική ανάλυση ούρων αυτών των ανθρώπων έδειξε ότι όσοι κατανάλωναν ξίδι καθημερινά είχαν υψηλότερη έκκριση κιτρικού και επίπεδα pH, μαζί με μειωμένες ποσότητες ουρικού οξέος, ασβεστίου και κρεατινίνης από τα ούρα τους από εκείνους που δεν το έκαναν. Οι χρήστες ξυδιού είχαν επίσης χαμηλότερο δείκτη AP (CaOx) και δείκτη AP (CaP), οι οποίοι είναι δύο βαθμολογίες που εκτιμούν τη δραστηριότητα κρυστάλλωσης CaOx. Αυτές οι αναλύσεις υπογραμμίζουν από κοινού μια ισχυρή συσχέτιση μεταξύ διατροφικού ξιδιού και χημείας ούρων και υποδεικνύουν ότι το ξίδι μπορεί να καταστείλει τον σχηματισμό λίθων στους ανθρώπους.

Οι ερευνητές δοκίμασαν την επίδραση του ξυδιού σε έναν αρουραίο , που είχε πέτρες νεφρών τύπου CaOx . Διαπίστωσαν ότι η στοματική χορήγηση της ουσίας αύξησε αποτελεσματικά την απέκκριση των κιτρικών , ‘’ ενός γνωστού αναστολέα’’ του σχηματισμού της πέτρας, καθώς μείωσε και τα επίπεδα του ασβεστίου . Μετά από τέσσερις εβδομάδες χρήσης ξυδιού , η μείωση παραγωγής κρυστάλλων CaOx στα ούρα του αρουραίου ήταν σημαντική.

 

Ξύδι και Οξικό άλας

Η οξικό άλας επηρεάζει την χημεία των ούρων , πιθανώς μέσω της τροποποίησης της ακετυλιώσης των ιστονών στις H3K9 KAI H3K27, η οποία στην συνέχεια ενεργοποιεί τη μεταγραφή του miRNAs. Η διαδικασία αυτή καταστέλλει την έκφραση δυο βασικών ρυθμιστικών αρχών της νεφρικής κιτρικής και της αποβολής του ασβεστίου .

Αρνητικές συνέπειες και ξύδι

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το ξύδι έχει ορισμένες διαβρωτικές ιδιότητες που μπορεί να προκαλέσουν ανεπιθύμητες παρενέργειες ( κυρίως λόγω κατανάλωσης μεγαλύτερων ποσοτήτων απ’ ότι θα έπρεπε ). Οι επιπλοκές θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν προβλήματα χώνευσης , διάβρωση του σμάλτου των δοντιών , εγκαύματα στον λαιμό ,ή να υπάρξει κάποια επιπλοκή λόγω αλληλεπίδρασης με άλλο φάρμακο. Γι’ αυτό πριν ξεκινήσετε την κατανάλωση ξυδιού , ζητήστε την συμβουλή του γιατρού σας ,ώστε να σας καθοδηγήσει σωστά .

Super info

* Τα οξαλικά είναι οργανικά μόρια , που υπάρχουν σε πολλά λαχανικά , φρούτα και ξηρούς καρπούς.

* Ο στρουβίτης είναι , μείγμα μαγνησίου , αμμωνίου και φωσφατικών. Είναι το αποτέλεσμα χρόνιας μόλυνσης με ένα βακτηρίδιο που διασπά την ουρία των ούρων , συνήθως πρωτευς mirabilis.

Source: Zhu W. et al (2019), Dietary vinegar prevents kidney stone recurrence via epigenetic regulations. EBioMedicine, June 12, 2019.

Vinegar May Epigenetically Prevent Kidney Stone Development

If you have ever suffered the excruciating pain of kidney stones, you definitely don’t want that experience again. Unfortunately, reoccurrence is high for this condition. Therefore, treatment options that can prevent stones from returning are in great demand. One simple home remedy that many people swear by is vinegar. While most findings supporting its use are anecdotal, those who regularly consume vinegar tend to have a reduced risk for developing kidney stones. Exactly how it works within the body, however, isn’t fully understood. Now, new research is finding that vinegar may epigenetically modify urine chemistry to prevent stone formation.

It’s estimated that one in ten people will suffer from kidney stones sometime in their lives. While most are composed of calcium oxalate other types form from substances such as struvite, uric acid, and cystine. If not appropriately treated, stones can obstruct the urinary tract, leading to kidney damage and, possibly, a life-threatening infection.

Vinegar has been a popular food seasoning and health tonic since ancient Babylonian times. It has also been used for cleaning, neutralizing odors, skincare, gardening, and so much more.  As versatile as it is effective, vinegar’s power lies in its acidity. The principal bioactive constituent of this condiment is acetic acid, which ranges from 4% – 8% in most commercially sold brands.

Previous studies have found that acetate, an ester of acetic acid, is readily absorbed by the body and may aid in reducing kidney damage by epigenetically altering the inflammation process. Whether acetate or acetic acid from vinegar improves urine chemistry to block stone formation has not been determined. In a first-time study, however, scientists have discovered that dietary vinegar inhibits CaOx stone formation by regulating urinary excretion of calcium and citrate in both humans and animal models via epigenetics. Their findings have been reported online in EBioMedicine.

The researchers based the current study off a prior epidemiological survey they conducted in China that revealed kidney stone prevalence was lower in regions where vinegar intake is up to 50 times higher than average. Comparative urinalysis of these people showed that those who consumed vinegar daily had higher citrate excretion and pH levels, along with reduced amounts of uric acid, calcium, and creatinine waste deposits in their urine than those who did not. The vinegar users also had a lower AP(CaOx) index and AP(CaP) index, which are two scores that assess CaOx crystallization activity. These analyses together highlight a strong correlation between dietary vinegar and urine chemistry and suggest that vinegar may suppress stone formation in humans.

To examine the mechanisms responsible for this protective effect, the researchers tested vinegar’s impact on a rat model for CaOx kidney stones. They found that oral administration of the substance effectively increased urinary excretion of citrate, a known inhibitor of stone formation, as well as reduced calcium deposits. In just four weeks, daily vinegar intake was able to reduce the production of CaOx crystals in the rat’s urine significantly.

Upon further investigation, they establish that administration of the acetic acid alone could also mimic vinegar’s effects. Plus, inhibition of the specific miRNAs that mediate acetate’s effect in tissue cultured cells prompted the same results found in the rat model.

 “Although vinegar contains many components that might influence its efficacy of suppressing kidney stone, a principal molecule must be the acetic acid itself,” they reported. “Acetate does so likely through epigenetic regulation of histone acetylation in addition to its potential binding to G-protein membrane receptors (GPR41 and GPR43).”

The team determined that acetate influences urine chemistry most likely through modifying histone acetylation at H3K9 and H3K27, which then activates miRNAs transcription. This process suppresses the expression of two key regulators of renal citrate and calcium excretion (CLDN14 and NADC1).

The overall findings from this study strongly indicate that vinegar consumption on a regular basis could help prevent calcium oxalate kidney stone formation. While more research is needed to validate the epigenetic mechanisms found here, it’s safe to assume that vinegar is a promising treatment option for preventing the onset and recurrence of this painful condition.

It should be noted that vinegar does have some corrosive properties and may cause adverse side effects if taken in excess or undiluted. Complications could include digestion problems, erosion of tooth enamel, throat burns, or drug interaction. It’s always best to consult a physician or a registered dietitian before beginning any dietary interventions to lower your risk for kidney stones.

Source: Zhu W. et al (2019), Dietary vinegar prevents kidney stone recurrence via epigenetic regulations. EBioMedicine, June 12, 2019.

Το έντερο συνδέεται άμεσα με τον εγκέφαλό σας

Στο ανθρώπινο έντερο βρίσκονται περισσότερα από 100 εκατομμύρια νευρικά κύτταρα - είναι ουσιαστικά ένας εγκέφαλος για τον εαυτό του. Και πράγματι, το έντερο μιλάει  στον εγκέφαλο, απελευθερώνοντας ορμόνες στην κυκλοφορία του αίματος που, μέσα σε περίπου 10 λεπτά, ορμόνες μας λένε πόσο πεινασμένος είναι ή ότι δεν έπρεπε να φάμε μια ολόκληρη πίτσα.

Read more

Early Epigenetic Nutrition ‘Memory’ Could Program You for Obesity Later in Life

Η πρώιμη επιγονιδιακή διατροφή «Μνήμη» θα μπορούσε να σας προγραμματίσει για την εμφάνιση παχυσαρκίας αργότερα στη ζωή.Για δεκαετίες, γνωρίζουμε πόσο σημαντικό ρόλο διαδραματίζει η σωστή διατροφή κατά τα πρώτα στάδια της ζωής. Οι διατροφικές εμπειρίες στην αρχή της ανάπτυξης μπορούν να θέσουν το θεμέλιο για πολλά πράγματα, συμπεριλαμβανομένου του σωματικού βάρους και μπορεί να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της παχυσαρκίας καθώς μεγαλώνουμε. Πρόσφατη έρευνα υποστηρίζει την ιδέα ότι η κακή διατροφή στην αρχή της εγκυμοσύνης ή όταν το μωρό θηλάζει μπορεί να αποθηκευτεί ως μοριακή επιγενετική «μνήμη» στο γονιδίωμα του παιδιού και ενδεχομένως να δημιουργήσει μεταβολικές ασθένειες αργότερα στη ζωή.

Read more

Οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει επιγενετικές μνήμες που έχουν περάσει για 14 γενιές

SIGNE DEAN - 27 Απριλίου 2018
Το πιο σημαντικό σύνολο γενετικών εντολών που όλοι έχουμε να κάνουμε προέρχεται από το DNA μας, το οποίο πέρασε από γενιά σε γενιά. Αλλά το περιβάλλον στο οποίο ζούμε μπορεί να κάνει και γενετικές αλλαγές.Πέρυσι, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τέτοιου είδους περιβαλλοντικές γενετικές αλλαγές μπορούν να μεταφερθούν σε 14 γενεές σε ένα ζώο - το μεγαλύτερο διάστημα που παρατηρήθηκε ποτέ σε έναν οργανισμό και στην περίπτωση αυτή είναι μια δυναστεία των νηματωδών του C. elegans (roundworms).

Read more

Η γνώση της επιγενετικής παρέχει πληροφορίες για τις διαταραχές μνήμης

Ο σχηματισμός αναμνήσεων υπήρξε ένα δημοφιλές ερευνητικό θέμα μεταξύ της επιστημονικής κοινότητας. Εμφανίζονται με ένα γνωστό ερέθισμα που ενεργοποιεί μια συγκεκριμένη ομάδα νευρώνων, αλλά δεν είναι γνωστός ο τρόπος με τον οποίο δημιουργείται και διατηρείται μια μνήμη. Πολλές διαταραχές που σχετίζονται με τη μνήμη, όπως το Αλτσχάιμερ και το PTSD(μετατραυματικό στρες), επηρεάζουν άμεσα την χημεία του εγκεφάλου ενός ατόμου και είναι αναμφισβήτητα επιζήμιες για τον χαρακτήρα και την ψυχική τους υγεία.

Read more

Το σύνδροµο της ευπάθειας

Ένας συνεχώς επιστηµονικό πρόβληµα που συνδέεται άµεσα µε την εκρηκτική αύξηση του αριθµού των υπερηλίκων ατόµων, ιδίως στις ανεπτυγµένες χώρες, είναι το σύνδροµο της ευπάθειας, το οποίο αποτελεί κατά τη γνώµη µας την πιο σωστή απόδοση του όρου «Frailty».

Read more

3 Επιγενετικοί λόγοι που ο διαλογισμός βοηθά στην μείωση του άγχους

Αισθάνεστε αγχωμένοι; Δεν είστε οι μόνοι. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία (APA), οι άνθρωποι ζουν με άγχος σε επίπεδα υψηλότερα από αυτά που θεωρούνται υγιή. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η APA διαπίστωσε ότι οι τέσσερις πρώτες πηγές άγχους είναι τα χρήματα, η εργασία, οι οικογενειακές ευθύνες και οι ανησυχίες για την υγεία.

Read more

Το στρες Τι είναι και πως μας επηρεάζει?

Το στρες (ψυχοκοινωνική πίεση) επηρεάζει ακόμη και τους φαινομενικά πιο ήρεμους ανθρώπους. Το βιώνουμε όλοι – κατά τη διάρκεια εξετάσεων, στον ανταγωνισμό στα αθλήματα, ή όταν ερχόμαστε σε ρήξη με φίλους και εχθρούς. Γιατί υπάρχει και τί προκαλεί τα δυσάρεστα επακόλουθά του; Έχει κάποια χρησιμότητα; Τι συμβαίνει όταν ξεπερνά το όρια;

Read more

Τί είναι ο ύπνος & πόσο χρειαζόμαστε;

Όταν κοιμόμαστε οι αισθήσεις μας καθώς και η κινητική μας δραστηριότητα αναστέλλονται πλήρως. Υπάρχει μερική έως και ολική έλλειψη συνείδησης και οι εκούσιοι ή γραμμωτοί μας μυς είναι ανενεργοί. Ο ύπνος είναι για το σώμα μας η φάση της ξεκούρασης και αναπλήρωσης ενέργειας.
Ο ύπνος είναι μια έντονα αναβολική κατάσταση – κατά τη διάρκεια του ύπνου το σώμα μας αναπλάθει οστά, μυς και νευρικό ιστό σε τέτοιο βαθμό που συμβαίνουν επιδιορθώσεις βλαβών και ανάπτυξη.

Read more

Έρευνα: Πως τα μικρόβια στο έντερο επηρεάζουν το κεντρικό νευρικό σύστημα και πως να τα κρατήσετε υγιή

Έρευνα αποκαλύπτει ότι τα μικρόβια στο έντερο επηρεάζουν το κεντρικό νευρικό σύστημα, και η αποκατάσταση της ισορροπίας αυτών των μικροργανισμών μπορεί να αποτελεί την απάντηση για πολλά προβλήματα, από τους τραυματισμούς στην σπονδυλική στήλη μέχρι τη βλάβη από εγκεφαλικό επεισόδιο και τις νοητικές ασθένειες.

Read more

Η απώλεια ύπνου έστω και μιας ημέρας μπορεί να οδηγήσει σε επιγενετικές αλλαγές του μεταβολισμού και τη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης

Ακόμα και μόνο μία νύχτα απώλειας ύπνου θα μπορούσε να οδηγήσει σε επιγενετικές αλλαγές με μικροαλλαγες του μεταβολισμού μας και τη ρύθμιση της έκφρασης γονιδίων. Οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα διαπίστωσαν ότι μία νύχτα χωρίς ύπνο συνδέεται με την αλλοίωση του ανθρώπινου επιγονιδιώματος, την αύξηση του σωματικού βάρους και την απώλεια μυϊκής μάζας.

Read more

Ο πιο αναπάντεχος παράγοντας που επηρεάζει το βάρος σου

Το πόσο κοντά ή μακριά είναι το σπίτι σου από το γυμναστήριο, το κολυμβητήριο ή το σουβλατζίδικο με το φανταστικό γύρο χοιρινό επηρεάζει το βάρος σου. Αυτό υποστηρίζει σε γενικές γραμμές μια νέα βρετανική έρευνα.

Read more

Η επιγενετική του φόβου

Όταν κάποιος είναι πραγματικά φοβισμένος ή τραυματισμένος, μπορεί να πει ότι είναι "σημαδεμένος από τη ζωή". Αν και αυτό μπορεί να φαίνεται σαν μια μεταφορά, πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι ο φόβος μπορεί στην πραγματικότητα να αφήνει μόνιμα επιγενετικά σημάδια στο DNA σας, σημάδια που θα μπορούσατε ενδεχομένως να περάσετε στα παιδιά ή στα εγγόνια σας.

Read more

ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ, Ω3 ΚΑΙ ΠΡΟΒΙΟΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Η λήψη μιας κάψουλας ιχθυελαίου την ημέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και τους πρώτους μήνες του θηλασμού μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο των βρεφών  για τροφική αλλεργία, σύμφωνα με την έρευνα.Σύμφωνα με μια μεγάλη ανάλυση προηγούμενων δοκιμών από το Imperial College London, αυτό οδήγησε σε 30% μείωση του κινδύνου αλλεργίας από τα αυγά από την ηλικία ενός έτους.Το ιχθυέλαιο περιέχει ένα ειδικό είδος λίπους που ονομάζεται ωμέγα-3 και έχει θετικό, αντιφλεγμονώδες αποτέλεσμα.

Read more

Νερό: Πού μας κάνει καλό

Είναι τυχαίο το γεγονός ότι πολλοί αρχαίοι πολιτισμοί, ανάμεσά τους και ο ελληνικός, συμπεριλάμβαναν το νερό στα 4 στοιχεία της φύσης; Μάλλον όχι, αφού περίπου τα 2/3 του σώματός μας αποτελούνται από αυτό. Για την ακρίβεια, στους άνδρες το ποσοστό νερού φτάνει το 60-65%, στις γυναίκες το 50-60%, ενώ στα μικρά παιδιά (5-8 χρονών) μέχρι και το 70%! Γι’ αυτό αντέχουμε αρκετές εβδομάδες χωρίς τροφή, ενώ μόλις λίγες ημέρες χωρίς νερό. Πώς, όμως, βοηθάει το νερό το σώμα μας;

Read more

Τα κόκκινα συστατικά του κρασιού μπορούν να βοηθήσουν επιγενετικά στην πρόληψη της ανάπτυξης του καρκίνου του μαστού

Το ροζ μπορεί να είναι το χρώμα του μήνα για την ευαισθητοποιήση του καρκίνου του μαστού, αλλά όταν πρόκειται να μειώσετε τον κίνδυνο για την ασθένεια, το κόκκινο χρώμα κάνει μια καλή επιλογή. Νέα έρευνα έχει διαπιστώσει ότι ορισμένες χημικές ουσίες υψηλά συγκεντρωμένες στο κόκκινο κρασί μπορεί να εμποδίσουν την ανάπτυξη κυττάρων καρκίνου του μαστού, καθώς και να επηρεάσουν την επιγενετική ενός ατόμου.

Read more